در مرحله نخست اجرای قانون رتبه بندی معلمان ، فرآیند تطبیق شایستگیهای معلمان با مفاد قانون انجام گرفت و اکنون با گذشت حدود چهار سال از اجرای این قانون، فرآیند ارتقای رتبه معلمان آغاز شده است.
- ارتقای کرامت و جایگاه معلم، استقرار نظام پرداخت مبتنی بر شایستگی و افزایش رضایتمندی معلمان از مهمترین اهداف قانون نظام رتبهبندی است.
- قانونگذار با این رویکرد، به دنبال طراحی یک نظام عادلانه، حرفهای و مبتنی بر ارزیابی دقیق عملکرد معلمان بوده است.
- تمامی معلمان واجد شرایط مشمول قانون رتبهبندی هستند. معلم، فردی است که رسالت آموزش را بر عهده دارد.
- قانون چهار نوع شایستگی شامل شایستگیهای عمومی، تخصصی، آموزشی و پژوهشی را پیشبینی کرده است. نظام رتبهبندی با سنجش این شایستگیها، سطح حرفهای معلمان را مشخص و آنان را در قالب رتبههای تعریفشده طبقهبندی میکند.
- معلمان در پنج رتبه «آموزشیار معلم»، «مربی معلم»، «دانشیار معلم»، «استادیار معلم» و «استاد معلم» رتبهبندی میشوند و ارتقای هر رتبه مستلزم حداقل پنج سال توقف در رتبه قبلی است.
بر اساس تبصره ماده پنج قانون، معلمانی که بهصورت تماموقت در مناطق محروم، مدارس استثنایی، دوره ابتدایی، مناطق مرزی و مناطق عشایری خدمت میکنند، از تسهیلات ویژه برخوردار میشوند؛ بهگونهای که به ازای هر سال خدمت در این مناطق، سه ماه از مدت توقف برای ارتقای رتبه آنان کسر خواهد شد.
- هیئت ممیزه وظیفه سنجش سطح شایستگیهای معلمان و تعیین رتبه متناسب با عملکرد آنان را بر عهده دارد. اعضای این هیئت باید واجد شرایط، ارزیاب حرفهای و دارای حداقل ۳۵ سال سن باشند تا امکان ارزیابی دقیق و منصفانه فراهم شود.
- پوشهکار شامل مجموعهای از فعالیتها، شواهد، مستندات، مشاهده مستقیم تدریس و مصاحبه با معلم است که مبنای تص